Kale plekken op het hoofd bij vrouwen

Een kale plek is iets anders dan haar dat over het hele hoofd geleidelijk dunner wordt. Bij een kale plek is het haarverlies plaatselijk: op één specifiek gedeelte van de hoofdhuid groeit duidelijk minder of helemaal geen haar meer.

Zo’n plek kan klein en rond zijn, maar ook groter of minder scherp begrensd. Soms ontstaat één kale plek op het hoofd, terwijl op andere momenten meerdere plekken zichtbaar worden.

Bij diffuus haarverlies neemt de dichtheid juist meer verspreid af. Je merkt dan bijvoorbeeld dat je scheiding breder wordt, je hoofdhuid beter zichtbaar is of je staart minder vol aanvoelt, zonder dat er één duidelijk kaal gebied ontstaat.

Dat onderscheid is belangrijk, omdat de mogelijke oorzaken en behandelingen anders kunnen zijn.

Er bestaat niet één oorzaak voor kale plekken bij vrouwen. De plek zelf zegt daarom nog niet voldoende over wat er precies aan de hand is.

Een bekende oorzaak van plotseling ontstane kale plekken is alopecia areata. Dit is een auto-immuunziekte waarbij het afweersysteem de haarzakjes aanvalt. Hierdoor kan het haar vrij plotseling uitvallen.

Kenmerkend zijn vaak één of meerdere ronde of ovale, gladde kale plekken. De huid zelf kan er verder normaal uitzien. Alopecia areata kan alleen op de hoofdhuid voorkomen, maar ook op andere plaatsen waar haar groeit.

Het verloop is moeilijk te voorspellen. Bij sommige mensen groeit het haar vanzelf weer terug, terwijl de haaruitval bij anderen terugkomt of uitgebreider wordt. Ontdek je plotseling een duidelijk afgebakende kale plek? Laat deze dan beoordelen door je huisarts of dermatoloog.

Ook langdurige spanning op het haar kan kale of dunne plekken veroorzaken. Dit wordt tractie-alopecie genoemd.

Denk bijvoorbeeld aan zeer strakke staarten, vlechten, extensions of andere kapsels waarbij voortdurend aan dezelfde haren wordt getrokken. Vooral rondom de haarlijn en slapen kan daardoor steeds meer haar verdwijnen.

In een vroeg stadium kan het haar soms herstellen wanneer de trekkracht wordt weggenomen. Houdt de belasting lang aan, dan kunnen haarzakjes blijvend beschadigd raken en kan het haarverlies permanent worden.

Heeft de hoofdhuid een verwonding, operatie, brandwond of andere beschadiging doorgemaakt? Dan kan littekenweefsel ontstaan. Wanneer haarzakjes daarbij beschadigd of verdwenen zijn, groeit op die plaats mogelijk geen haar meer.

Ook bepaalde vormen van ontstekingsgerelateerde haaruitval kunnen littekenvorming veroorzaken. Dit noemen we cicatriciële of verlittekenende alopecie. Omdat de haarzakjes daarbij blijvend beschadigd kunnen raken, is een tijdige diagnose belangrijk.

Niet ieder gebied waar de hoofdhuid zichtbaar wordt, is daadwerkelijk een kale plek.

Bij erfelijke haaruitval bij vrouwen wordt het haar bijvoorbeeld meestal geleidelijk dunner, vaak boven op het hoofd en rond de scheiding. Ook hormonale veranderingen, stress, ziekte, schildklierproblemen, bepaalde medicijnen of tekorten kunnen ervoor zorgen dat het haar minder dicht wordt.

Daardoor kan een gebied uiteindelijk bijna kaal lijken, terwijl er nog wel fijne haren aanwezig zijn.

Lees meer over haaruitval bij vrouwen en de mogelijke oorzaken.

Kijk vooral naar het patroon waarin het haarverlies ontstaat.

Bij een echte kale plek is meestal sprake van een duidelijk gebied waar weinig tot geen haar meer groeit. De rest van het haar kan tegelijkertijd nog een normale dichtheid hebben.

Bij dunner wordend haar zie je juist dat de dichtheid geleidelijk afneemt. De haren staan verder uit elkaar, de hoofdhuid wordt beter zichtbaar en het haar voelt minder vol, maar het gebied is niet volledig kaal.

Let daarnaast op veranderingen van de huid. Is de kale plek rood, pijnlijk, schilferig of jeukend? Zie je littekenvorming? Of ontstaat de plek plotseling en wordt deze snel groter? Dan is het verstandig om niet zelf te proberen de oorzaak vast te stellen, maar de hoofdhuid medisch te laten beoordelen.

Dat verschilt sterk per oorzaak. De belangrijkste vraag is of de haarzakjes op de kale plek nog aanwezig en actief zijn.

Wanneer de haarzakjes niet blijvend beschadigd zijn, kan het haar in sommige situaties weer teruggroeien.

Bij alopecia areata kan bijvoorbeeld spontane hergroei optreden, al is niet vooraf te voorspellen of en wanneer dit gebeurt. Ook bij haarverlies door trekkracht kan herstel mogelijk zijn wanneer je er vroeg bij bent en de spanning op het haar stopt.

Omdat haar langzaam groeit, kost herstel tijd. Zelfs wanneer een haarzakje weer nieuwe haren produceert, duurt het enkele maanden voordat een duidelijk verschil zichtbaar kan worden.

Wanneer haarzakjes blijvend beschadigd zijn of niet meer aanwezig zijn, zal het haar op die plek meestal niet vanzelf terugkomen.

Dit kan bijvoorbeeld gebeuren door littekenvorming of langdurige tractie-alopecie. In zo’n situatie kan worden onderzocht of een haartransplantatie een mogelijkheid is.

Daarbij geldt wel: eerst moet duidelijk zijn waardoor de kale plek is ontstaan. Bij actieve aandoeningen of ontstekingen is een haartransplantatie meestal niet de eerste stap.

Het is begrijpelijk dat je bij een kale plek meteen wilt weten hoe je het haar terug kunt krijgen. Toch begint een goede behandeling niet bij de oplossing, maar bij de oorzaak.

Zeker wanneer een kale plek plotseling ontstaat, groter wordt of gepaard gaat met klachten van de hoofdhuid, is het verstandig om eerst je huisarts of dermatoloog te raadplegen.

Die kan beoordelen of bijvoorbeeld sprake is van alopecia areata, een ontsteking, littekenvorming of een andere medische oorzaak. Indien nodig kan aanvullend onderzoek worden gedaan.

Pas wanneer duidelijk is waarom het haar verdwenen is, kan worden bepaald welke vervolgstap passend is.

PRP staat voor Platelet Rich Plasma. Hierbij wordt een kleine hoeveelheid eigen bloed afgenomen en verwerkt, waarna plasma met een hoge concentratie bloedplaatjes in de hoofdhuid wordt geïnjecteerd.

Een PRP-behandeling is gericht op het stimuleren en ondersteunen van bestaande haarzakjes. Dat betekent ook dat PRP niet in iedere situatie geschikt is. Zijn de haarzakjes op een kale plek volledig verdwenen of door littekenvorming blijvend beschadigd, dan kan PRP daar geen nieuwe haarzakjes creëren.

Of PRP een zinvolle behandeling is, hangt daarom af van de oorzaak en de conditie van de haarzakjes.

Bij een haartransplantatie worden gezonde haarzakjes uit een donorgebied verplaatst naar een gebied waar geen of onvoldoende haar groeit.

Dat kan in sommige gevallen een oplossing zijn voor een blijvende kale plek, bijvoorbeeld wanneer haarzakjes door een litteken of oude beschadiging verloren zijn gegaan.

Niet iedere kale plek is echter geschikt voor transplantatie. De onderliggende oorzaak moet eerst duidelijk zijn en er moet voldoende gezond donorhaar aanwezig zijn.

Lees meer over een haartransplantatie bij vrouwen.

Soms is behandelen helemaal niet de eerste of beste stap. Wanneer herstel nog mogelijk is of de oorzaak nog niet duidelijk is, kan het verstandiger zijn om het verloop te volgen of aanvullend onderzoek te laten doen.

Dat kan misschien onbevredigend voelen wanneer je het haar het liefst direct wilt herstellen, maar voorkomt dat je een behandeling ondergaat die niet past bij de oorzaak van het haarverlies.

Of een haartransplantatie mogelijk is, wordt altijd individueel beoordeeld. Alleen het feit dat een plek kaal is, maakt iemand nog niet automatisch geschikt.

Een haartransplantatie kan worden overwogen wanneer het haarverlies blijvend en stabiel is, de onderliggende oorzaak niet meer actief is en voldoende gezond donorhaar beschikbaar is.

Dat kan bijvoorbeeld het geval zijn bij bepaalde littekens of een plaatselijke beschadiging waarbij haarzakjes verloren zijn gegaan.

Ook de huid op de kale plek moet geschikt zijn om getransplanteerde haarzakjes te ontvangen. Littekenweefsel kan bijvoorbeeld anders doorbloed zijn dan een normale hoofdhuid. Daarom moet vooraf zorgvuldig worden beoordeeld wat haalbaar is.

Bij actieve alopecia areata of een actieve ontstekings- of littekenvormende aandoening is een haartransplantatie doorgaans niet de eerste keuze. De aandoening kan namelijk ook de getransplanteerde haren beïnvloeden.

Ook wanneer het haarverlies nog snel verandert of wanneer er onvoldoende geschikt donorhaar aanwezig is, kan een transplantatie minder verstandig zijn.

Juist bij kale plekken is het daarom belangrijk om niet alleen te kijken naar waar het haar ontbreekt, maar vooral naar waarom het ontbreekt.

Wat je van een behandeling kunt verwachten, is volledig afhankelijk van de oorzaak.

Wanneer de haarzakjes nog actief zijn en herstel mogelijk is, kan het haar geleidelijk terugkomen of met een passende behandeling worden ondersteund. Dat proces kost tijd: haar groeit gemiddeld slechts ongeveer één centimeter per maand.

Bij een haartransplantatie duurt het eveneens meerdere maanden voordat nieuwe haargroei zichtbaar wordt. De haren uit de getransplanteerde haarzakjes vallen na de behandeling vaak eerst uit, waarna de nieuwe groeifase begint. Het uiteindelijke resultaat wordt daarom pas veel later beoordeeld.

Een realistische verwachting is belangrijk. Het doel is niet in iedere situatie om exact dezelfde dichtheid te creëren als vóór het haarverlies, maar om te kijken welke verbetering op een natuurlijke en verantwoorde manier mogelijk is.

Een kale plek kan verschillende oorzaken hebben en daardoor verschilt ook de beste vervolgstap per persoon. Soms kan het haar vanzelf herstellen, soms is eerst medische behandeling nodig en in andere situaties kan een haarbehandeling een mogelijkheid zijn.

Wil je weten wat er in jouw situatie mogelijk is? Tijdens een vrijblijvend adviesgesprek bij Beauclinic kijken we naar de kale plek, het omliggende haar en, wanneer relevant, het donorgebied. Op basis daarvan bespreken we eerlijk of een behandeling zoals PRP of een haartransplantatie passend kan zijn, of dat het verstandiger is om eerst verder onderzoek te laten doen.