“Ik ben na zes jaar eindelijk weer naar de kapper geweest” – Fedde (36) over zijn haartransplantatie bij Beauclinic 

Al jarenlang hield Fedde zijn haar gemillimeterd met een tondeuse. Niet omdat hij kaal zijn erg vond, maar omdat zijn haarlijn helemaal verdwenen was. Met gemillimeterd haar kon hij prima leven, maar zodra zijn haar iets langer werd, zag hij weer die kale mannenkop terugkomen. “Eigenlijk was ik al een jaar of zeven kaal. Als mijn haar wat langer werd, kreeg ik weer zo’n kale mannenkop. Dus hield ik het altijd heel kort.”

Hij had zich er ergens bij neergelegd, maar helemaal accepteren lukte nooit. “Je denkt dat je het geaccepteerd hebt, totdat je haar weer iets langer wordt. Dan merk je dat het toch nog steeds stoort.”

Fedde wist dat zijn situatie anders was dan die van veel andere mannen die een haartransplantatie overwegen. “Ik had al jaren geen haarlijn meer. Daarom vroeg ik me af of er überhaupt nog iets mogelijk was.”

Hij maakte een afspraak voor een consult, vooral om duidelijkheid te krijgen. “Ik ging er eigenlijk naartoe met de gedachte: ik weet niet of ik nog te helpen ben.”

Tijdens het consult kreeg hij geen loze beloftes. “Het verhaal was heel realistisch. Er werd niet gezegd dat alles weer zou worden zoals vroeger. Maar jullie gaven wel aan dat er zeker iets mogelijk was. Dat gaf vertrouwen.”

Voor Fedde draaide het nooit om een volle bos haar. “Kort haar vind ik helemaal niet erg. Ik miste vooral mijn haarlijn. Als ik die terug zou krijgen, was ik eigenlijk al tevreden. En als het tegen zou vallen? Dan kon ik mijn haar altijd weer millimeteren. Voor mij was het dus eigenlijk: alles of niets.”

Op 15 mei 2025 was het zover. “Ik had er echt heel veel zin in. Het interesseerde me eerlijk gezegd niet of het pijn zou doen. Hoe eerder je begint, hoe eerder het klaar is.”

De behandeling zelf kijkt hij met een goed gevoel op terug. “Ik heb de dag fantastisch ervaren.”

Alleen na de bloedafname voelde hij zich even flink misselijk. “Dat lag echt aan mij en niet aan Beauclinic. Verder heb ik de hele dag als heel prettig ervaren.”

Over de sfeer in de kliniek is hij enthousiast. “Alles was netjes verzorgd, de mensen waren ontzettend aardig. Je voelt je welkom.”

De eerste twee dagen na de behandeling verliepen verrassend rustig. “Ik had eigenlijk nergens last van. Zelfs het slapen viel me mee.”

Vanaf dag drie veranderde dat. “Toen begon het genezingsproces echt. Tot ongeveer dag acht had ik een drukkend gevoel op mijn hoofd. Het was allemaal prima te doen, maar je bent wel de hele dag met je hoofd bezig.”

Op dag negen voelde hij duidelijk verschil. “Vanaf dat moment kwam er echt verlichting. En na twee weken voelde alles weer heel normaal.”

Zoals bij iedere haartransplantatie volgde daarna de fase waarin de getransplanteerde haren weer uitvielen. “Mijn nieuwe haarlijn bleef eerst nog best lang mooi staan. Tot een week of zes dacht ik: misschien blijven ze wel zitten. Maar uiteindelijk vielen ze natuurlijk toch uit.”

Omdat hij wist dat dit onderdeel van het proces was, bleef hij geduldig. “Je kijkt iedere dag in de spiegel. Maar na het uitvallen van de haartjes, werd het eigenlijk iedere week een beetje beter.”

Ruim een jaar later kijkt Fedde met veel tevredenheid terug op zijn behandeling. “Het is natuurlijk niet meer zoals toen ik zestien was. Dat wordt het ook nooit meer. Maar daar ging het mij helemaal niet om. Ik wilde mijn haarlijn terug. En dat is precies wat ik heb gekregen.”

Voor hem zit de grootste verandering ergens anders. “Ik ben gewoon weer naar de kapper geweest. Dat klinkt misschien heel normaal, maar ik was zes jaar lang niet meer bij een kapper geweest.”

Zijn omgeving reageerde enthousiast. “Mensen vonden het echt mooi geworden. Ik kreeg veel positieve reacties.” Zelf kijkt hij vooral met tevredenheid terug. “Ik ben heel blij dat ik het gedaan heb.”

Fedde begrijpt dat een haartransplantatie een flinke investering is. “Het is veel geld. Ik snap heel goed dat niet iedereen dat kan of wil uitgeven.” Maar als het financieel mogelijk is, zou hij het zeker overwegen. “Ik zou het morgen zo weer doen.”

Wel heeft hij één belangrijk advies. “Je moet er rekening mee houden dat je de eerste tien dagen eigenlijk nergens naartoe wilt. Door de zwelling en het vocht zie je er gewoon even niet uit. Als je dat accepteert en weet dat het erbij hoort, dan komt het helemaal goed.”

Terugkijkend overheerst bij Fedde één gevoel:

“Ik ben ontzettend blij dat ik de stap heb gezet. Het was het voor mij absoluut waard.”