“Je haar is toch je visitekaartje” – Frank over zijn haartransplantatie bij Beauclinic

Voor Frank begon het al vroeg.
“Vanaf mijn twintigste merkte ik dat mijn haar voorop dunner werd en dat mijn inhammen groter werden.”

Het zat in de familie, dus echt verrassend was het niet.
“Mijn opa, vader en broer hadden hetzelfde. Dus ik wist wel een beetje wat me te wachten stond. Dit sloeg helaas geen generatie over,” zegt hij lachend. 

Toch bleef het lange tijd bij accepteren.
“Ik werd er niet extreem onzeker van, maar je ziet het wel veranderen. En op een gegeven moment denk je: dit is niet meer hoe het was.”

Voor Frank was het geen vraag of hij ooit een haartransplantatie zou doen, maar vooral wanneer.
“Ik ben niet van de medicijnen of allerlei probeersels. Ik leef gezond, let op voeding, maar verder kun je er natuurlijk weinig aan doen.”

Via social media en eigen onderzoek begon hij zich te verdiepen in de mogelijkheden.
“Ik zag steeds betere resultaten. Het werd steeds natuurlijker.”

Frank zag verschillende resultaten voorbij komen, zowel in Nederland als in het buitenland. “Voor mij was het belangrijk dat het er echt natuurlijk uitziet. Daarom koos ik er bewust voor om verder te zoeken naar een Nederlandse kliniek waar dat gevoel klopte.”

Na meerdere consults bleef Beauclinic het beste gevoel geven.
“De uitleg was eerlijk en realistisch. Dat gaf vertrouwen.”

Tijdens het consult werd een behandelplan opgesteld met 2400 grafts.
“In eerste instantie vond ik dat weinig.”

Maar de uitleg maakte het verschil.
“Het werd logisch uitgelegd. Geen overdreven aantallen, maar realistisch kijken naar wat nodig is. Dat gaf mij juist vertrouwen.”

Hij plande de behandeling bewust op een geschikt moment.
“Net een huis gekocht, een puppy erbij… dus ik moest het een beetje tactisch plannen.”

Op 21 maart 2025 was het zover.
“Ik keek er eigenlijk naar uit. Op de dag zelf had ik wel wat zenuwen, maar zodra ik binnen was, waren die weg.”

De sfeer stelde hem meteen gerust.
“Ik voelde me op mijn gemak. Je maakt een praatje, je kunt een film kijken, het is allemaal heel relaxed.”

De verdoving viel hem mee.
“Dat was eigenlijk minder erg dan ik had verwacht.”

Aan het einde van de dag merkte hij wel dat het intensief is.
“Het is gewoon een lange werkdag. Aan het einde dacht ik wel: het is mooi geweest voor vandaag.”

Het herstel verliep over het algemeen goed.
“Alleen slapen… dat was wel even pittig. Je moet op je rug liggen, dat ben ik niet gewend. Ik sliep soms maar drie uur per nacht.”

Frank nam een week vrij van werk om rustig te herstellen.

Direct na de behandeling kreeg hij last van hoofdpijn.
“In de auto voelde ik echt druk op mijn hoofd. Dat hield de hele avond aan. Maar daarna viel het eigenlijk allemaal wel mee.”

Zoals bij velen was ook voor hem het eerste wasmoment spannend.
“Je weet dat die haartjes vastzitten, maar toch ben je super voorzichtig. Je wilt echt niks kapot maken.”

In het begin zag Frank meteen verschil.
“Je hebt ineens weer een haarlijn. Dat is echt een mooi moment. Nog niet vol, maar je ziet wat het gaat worden.”

Daarna volgde de bekende fase waarin het even minder lijkt.
“De haren vallen uit en je hebt het gevoel dat je een stap terug doet. Maar ik wist dat dat erbij hoort, dus ik bleef erop vertrouwen.”

Rond de zomer begon het echt zichtbaar te worden.
“Toen dacht ik: ja, dit begint ergens op te lijken. Ik heb weer een haarlijn.”

Nu hij terugkijkt, ziet hij pas echt het verschil.
“Het is een wereld van verschil. Soms moet ik mezelf daar echt even aan herinneren als ik oude foto’s zie. Best confronterend eigenlijk.”

Zijn omgeving reageerde enthousiast.
“Ik heb er nooit een geheim van gemaakt. Ik krijg veel complimenten en mensen zijn blij voor me.”

Ook voor hem persoonlijk maakt het verschil.
“Je haar is toch je visitekaartje. Ik voel me zekerder en gewoon fijner in mijn vel. Het is weer zoals het was.”

Frank is ook realistisch over het resultaat.
“Qua volume is het nog wat dunner dan vroeger. En het is soms nog iets doorzichtig. Maar ik weet ook dat het nooit meer precies wordt zoals toen.”

Hij blijft daarom kijken naar manieren om zijn haar te ondersteunen, zoals minoxidil, dermastampen en roodlichttherapie.

Over zijn ervaring met Beauclinic is Frank duidelijk.
“Je voelt je geen nummer. Je kunt altijd bellen, langskomen en ik ben zelfs een keer gebeld door een arts om te checken hoe het ging. Dat voelt echt betrokken.”

Dat persoonlijke contact maakte voor hem het verschil.
“Het is niet: binnenkomen, behandelen en klaar. Er is echt aandacht voor jou.”

Als hij terugkijkt op het hele traject, overheerst één gevoel: tevredenheid.
“Ik ben blij dat ik het gedaan heb en vraag me af waarom ik niet eerder de stap heb gezet.”