Mirjam: ‘‘Het klinkt misschien groot, maar deze haartransplantatie heeft mijn leven veranderd’’

“De beste beslissing van mijn leven.” Met die woorden begon de mail die we onlangs van Mirjam ontvingen. Niet een paar maanden na haar haartransplantatie, maar bijna tien jaar later. In 2016 onderging ze bij Beauclinic een haartransplantatie. En hoewel er inmiddels heel wat jaren verstreken zijn, staat ze nog regelmatig stil bij wat die beslissing haar heeft gebracht.

“Iedere vakantie lig ik met mijn schoonzusje bij het zwembad en denk ik: weet je hoe lekker het is dat ik gewoon het water in kan springen? Dat ik een knot op mijn hoofd kan doen en nergens over na hoef te denken? Het is echt een wereld van verschil.”

Mirjam had van jongs af aan een hoog voorhoofd en flinke inhammen. Iets waar ze zich eigenlijk haar hele leven bewust van was. Toen ze later problemen kreeg met haar schildklier, werd haar haar bovendien dunner en nam haar onzekerheid verder toe.

“Een bad hair day hebben vrouwen allemaal weleens. Ik had hem voor mijn gevoel iedere dag.”

Voor de buitenwereld wist Mirjam haar onzekerheid goed te verbergen. Haar pony viel naar voren, haarlak zorgde ervoor dat alles op zijn plek bleef en ze had haar eigen manieren gevonden om haar haar zo te dragen dat haar hoge haarlijn niet opviel. Maar achter al die kleine oplossingen ging iets veel groters schuil.

“Als het regende, ging ik niet zonder paraplu naar buiten. Als het hard waaide, was de haarlak niet aan te slepen, want mijn pony moest naar voren blijven zitten. En als iemand vroeg of ik mee ging zwemmen, ging ik wel mee, maar niet van de glijbaan en zeker niet kopje onder.”

Het betekende dat ze voortdurend vooruitdacht. Hoe zit mijn haar? Wat doet het weer? Kan ik dit wel doen?

“Je kijkt naar buiten, ziet dat het waait en denkt: shit, dit wordt een moeilijke dag. Bij iedere stap moest ik nadenken. Dat kost achteraf gezien zóveel energie.”

Op een gegeven moment begon Mirjam zich te verdiepen in de mogelijkheden van een haartransplantatie. Ze zocht online, bekeek resultaten en las ervaringen van anderen. Toch duurde het jaren voordat ze daadwerkelijk de stap durfde te zetten.

“Ik denk dat ik er vijf of zes jaar over na heb gedacht. Het verborgen houden ging me goed af. Maar echt iets laten doen voelde ineens heel groot. Wat vinden andere mensen ervan? En dan moest ik deels kaalgeschoren worden. Dat vond ik heel heftig.”

Juist doordat andere mensen steeds opener werden over cosmetische behandelingen, werd de stap voor haar uiteindelijk kleiner.

“Dit soort dingen deden we eigenlijk helemaal niet in mijn omgeving. Maar op een gegeven moment dacht ik: als iets zo’n grote invloed heeft op je leven en je wordt er gelukkiger van, waarom zou je het dan niet doen?”

Mirjam deed uitgebreid onderzoek voordat ze haar keuze maakte. Ze keek naar de prijs en locatie, maar vooral naar resultaten en ervaringen van anderen. Uiteindelijk kwam ze bij Beauclinic terecht.

“De reviews spraken me heel erg aan. En het eerste gesprek stelde me meteen gerust. Ik had er een goed gevoel bij en financieel kon het op dat moment ook. Toen dacht ik: ik ga het doen.”

In 2016 werd Mirjam in Nieuwegein behandeld door dokter Freek en zijn team. Een dag waar ze nog altijd met een goed gevoel op terugkijkt.

“Het was heel persoonlijk en kleinschalig. Er werd zelfs een lunch verzorgd. Ik heb de hele dag als heel prettig ervaren.”

Ook het herstel viel haar mee. Ze kreeg wat zwelling, maar wist vooraf dat dit kon gebeuren. Doordat er haarbesparend werd gewerkt, kon ze de behandeling bovendien goed camoufleren.

“Ik had mijn pony nog en kon die over het behandelde gedeelte dragen. Ook aan de achterkant viel mijn haar over het kaalgeschoren gebied heen. Eigenlijk zag niemand iets. En ik was natuurlijk al mijn hele leven gewend om heel voorzichtig met mijn haar om te gaan.”

Daarna begon misschien wel het spannendste gedeelte: wachten.

“Ik heb echt wel een tijdje in onzekerheid gezeten. Wordt het daadwerkelijk zoals ik hoop? Je weet dat het tijd nodig heeft, maar ondertussen kijk je natuurlijk steeds in de spiegel.”

Na ongeveer een half jaar begon Mirjam het verschil echt te zien. Rond een jaar na de behandeling voelde het resultaat compleet. En toen begon er nog een ander proces: wennen aan een versie van zichzelf die niet meer voortdurend haar haar hoefde te verbergen.

“Mijn hele leven had ik mijn pony naar voren gedragen en veel haarlak gebruikt. Ineens dacht ik: zal ik eens een ander kapsel nemen? Je hebt jezelf zó lang op een bepaalde manier gezien. Het nieuwe moet ook weer je nieuwe normaal worden.”

Ook de getransplanteerde haren voelden in het begin iets anders. De haren uit haar donorgebied waren wat donkerder en stugger dan het haar aan de voorkant. “Daar moest ik even aan wennen. Maar uiteindelijk dacht ik vooral: jongens, wat ben ik hier gelukkig mee.”

Nu, bijna tien jaar later, is die dankbaarheid er nog steeds. Niet iedere minuut van de dag, zegt Mirjam lachend, maar zeker iedere week staat ze er wel even bij stil.

Vooral op momenten die voor anderen misschien heel normaal lijken.

Een duik in het zwembad. Met nat haar uit het water komen. Een knot op haar hoofd. Buiten lopen als het waait. Niet eerst hoeven nadenken over hoe haar pony zit.

“Serieus, ik overdrijf niet: iedere vakantie hebben mijn schoonzusje en ik het er nog over. Ik weet nog zó goed hoe lang ik hiermee geworsteld heb. Daarom ben ik me er nog steeds heel bewust van dat ik uiteindelijk die stap heb gezet.”

Volgens Mirjam gaat de impact dan ook veel verder dan alleen haar haar.

“Voor je zelfbeeld doet het ontzettend veel. Je bent je er misschien niet van bewust hoeveel tijd en ruimte al die negatieve gedachten innemen, totdat ze er niet meer zijn. Je kunt je bijna niet voorstellen hoeveel vrijheid dat geeft.”

En precies daarom besloot ze ons, bijna tien jaar na haar behandeling, nog eens een bericht te sturen:

“Ik durf sindsdien weer de regen en wind te trotseren en spring zonder pardon in het zwembad. U heeft geen idee hoeveel impact het heeft gehad op mijn leven. Ik sta er nog vaak bij stil.”

Aan vrouwen die zich herkennen in haar verhaal, maar twijfelen over een haartransplantatie, wil Mirjam vooral één ding meegeven: je hoeft niet meteen te beslissen.

“Zet gewoon die eerste stap en ga eens op gesprek. Verken wat er mogelijk is en kijk welk gevoel je erbij krijgt. Als ik dat eerder had gedaan, had ik de stap ook eerder durven zetten.”

En probeer, hoe moeilijk dat misschien ook is, alvast vooruit te kijken.

“Beeld je eens in hoe het zou zijn als je die onzekerheid niet meer iedere dag met je mee hoeft te dragen. Hoeveel ruimte creëer je dan in je hoofd? Ik heb daar jarenlang zoveel negatieve gedachten over gehad. Achteraf denk ik: wat zonde.”

Voor Mirjam betekende die ene beslissing in 2016 uiteindelijk veel meer dan een nieuwe haarlijn.

Het betekende zonder nadenken de wind in. De regen in. Het zwembad in.

Vrijheid.